Arne Mosselman

Steun de slechte Moslims!

Provocateur als ik ben, besloot ik vanochtend om 11 uur hier op een terrasje voor de blauwe moskee in Istanbul een halve liter bier en heel veel eten te bestellen. Ha. Terwijl de standjes worden opgebouwd en de camera’s de lucht in gaan om alle ramadanfestiviteiten bij te wonen begon ik mijn vrijheidsmaand. Een maand vol solidariteit met de niet-ramadanners. Nodig? Ja. Alhoewel het in hartje Istanbul wel meeviel. Ik bleek namelijk niet de enige. Mijn goede vriend Metin (ober in hetzelfde restaurant) moest nog even ontbijten voor we ons dagelijkse gesprek konden voeren. Geen ramadan, Metin? Nee, ik ben een slechte Moslim.

En daar gaat het mis. Precies daar. Vele vrienden die ik deze maand in het Midden Oosten tegenkwam en genieten van de drank drugs sex rock & roll voelen zich diep van binnen slecht over hun gedrag. Van rooftop clubparties in Beirut tot huiskamerfeestjes in Damascus klonk het ‘I am a bad Muslim’. Waarom? Omdat het eigenlijk niet mag. Van de Imam. Van het patriarchaat. Van de sociale structuur. Terwijl ze er zelf wel vrede mee hadden, en zichzelf als goed gelovige beschouwden. Ja, ik geloof in Allah en ja, ik probeer een goed mens te zijn.

Dat de oude structuren brekende individuen willen tegenhouden is niet zo vreemd. Maar stiekem houden juist veel ‘progressieve’ westerlingen de conservatievelingen in het zadel. Echt? Ja. Door de - ongetwijfeld enorm goedbedoelde - wil om DE moslim een plaats in de samenleving te geven, gaan ook zij op de stoel van de Imam zitten. Het zijn Linksmensen die Iftar’s bijwonen, oproepen om uit respect vooral niet op straat te eten in Slotervaart en hier in het Midden Oosten een hoofddoek omknopen. Alles uit solidariteit.

Maar. Een echte vrijheidsstrijder moet voor alle mensen opkomen die het moeilijk hebben. En op dit moment kom ik teveel mensen tegen die willen breken met de traditie van hun ouders, maar tegengewerkt worden door de sociale structuur waarin ze zijn opgegroeid. En voor al die mensen zouden wij moeten staan. Mo heeft net zoveel recht om tijdens de ramadan te drinken als ik. En dient daarbij niet lastig gevallen te worden door lange baarden die hem vertellen dat hij geen goed mens is. Dat maakt ie namelijk zelf wel uit.

Uit solidariteit met alle Moslims die al die de orthodoxe leefregels aan hun laars lappen, en zelf willen bepalen hoe zij hun religie in willen vullen, start ik bij deze de maand van de vrijheid. Drink tot we er bij neervallen, gebruik dat bed nu eens overdag, en eet gerust op straat. Er zijn vele mensen die het zullen waarderen.