Zaterdag Poezie #1
“In de scherpe sprankeling van vandaag, deze winterlucht, kan alles worden gemaakt, elke zin worden begonnen. Op de rand, op de drempel, op het keerpunt.” Elizabeth Alexander sprak bij de inauguratie van Obama ‘een lofzang op de dag’ uit. In Trouw afgelopen zaterdag uitgebreid commentaar van Theo de Boer, het gedicht hieronder.
Elke dag doen we onze dingen,
lopen langs elkaar heen,
vangen elkaars blik of niet, praten of maken aanstalten te gaan praten.
Overal om ons heen is lawaai. Overal om ons heen
lawaai en doornstruiken, distels en herrie, met al
onze voorouders op onze tong.
Iemand naait een zoom, stopt
een gat in een uniform, plakt een band,
repareert de dingen die gerepareerd moeten worden.
Ergens probeert iemand muziek te maken
met een paar houten lepels op een olievat,
met cello, gettoblaster, mondharmonica, stem.
Een vrouw en haar zoon wachten op de bus.
Een boer bestudeert de veranderende lucht.
Een leraar zegt: Pak je potlood. Begin.
We komen elkaar tegen in woorden, woorden
stekelig of strelend, zacht of op hoge toon,
woorden om te overwegen, te heroverwegen.
We steken zandpaadjes en snelwegen over die de wil
van iemand markeren en dan van anderen die zeiden:
Ik moet de overkant zien.
Ik weet dat het verderop beter is.
We moeten een plek vinden waar we veilig zijn.
We lopen datgene in wat we nog niet kunnen zien.
Zeg het ronduit: dat er velen gestorven zijn voor deze dag.
Zing de namen van de doden die ons hier hebben gebracht,
die de spoorwegen aanlegden, de bruggen bouwden,
het katoen en de sla plukten, steen voor steen
de blinkende gebouwen oprichtten
om die vervolgens schoon te houden en erin te werken.
Lofzang voor strijd; lofzang voor de dag.
Lofzang voor elk met de hand beschreven bord;
het passen en meten aan de keukentafel.
Sommigen hebben als motto: Heb je naaste lief als jezelf.
Anderen: Doe voor alles niemand kwaad of Neem niet meer
dan je nodig hebt. Stel dat het machtigste woord echt liefde is?
Liefde voorbij huwelijk, kinderen, vaderland.
liefde die een steeds groter meer van licht verspreidt,
liefde die geen preventie van grieven nodig heeft.
In de scherpe sprankeling van vandaag, deze winterlucht,
kan alles worden gemaakt, elke zin worden begonnen.
Op de rand, op de drempel, op het keerpunt,
lofzang voor het naar voren lopen in dat licht.
Elizabeth Alexander
Vertaling: Robbert-Jan Henkes en Erik Bindervoet